Een onderzoek gebaseerd op gegevens van <b>53 onderzoeken </b>uitgevoerd in <b>23 landen </b>identificeerde 40 factoren die van invloed zijn op de beslissing om antibiotica voor te schrijven. De meest voorkomende waren <ul> <li aria-level="1"><b>tijdsdruk </b>(het is makkelijker om een antibioticum voor te schrijven dan om patiënten voor te lichten door tijd te besteden aan het uitleggen waarom je het niet voorschrijft!)</li> <li aria-level="1"><b>min of meer directe en expliciete verzoeken </b>van patiënten of hun verzorgers (veel voorkomend bij pediatrisch onderzoek),</li> <li aria-level="1"><b>onzekerheid over </b>de diagnose (angst om een infectie over het hoofd te zien) en/of het verloop van de ziekte (rekening houdend met de algemene toestand van de patiënt),</li> <li aria-level="1"><b>klinische ervaring </b>(een factor die zowel de kennis als het voorschrijfgedrag van de arts omvat),</li> <li aria-level="1">het gebruik dat wordt aanbevolen door de <b>richtlijnen </b>en het gebruik van <b>diagnostische tests </b>die in de praktijk vaker worden gebruikt om niet-voorschrijven te rechtvaardigen dan om te besluiten om voor te schrijven.</li> </ul> Over het algemeen wordt de potentiële schade voor patiënten en artsen als gevolg van een te laag voorschrijfgedrag groter geacht dan de potentiële schade voor de bevolking als gevolg van <b>antibioticaresistentie in </b>het geval van een te hoog voorschrijfgedrag. Er is geen betere manier om je voorschrijfprofiel op te stellen dan door het open-access <a href="https://bpspubs.onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1002/bcp.70011" target="_blank" rel="noopener">artikel</a> in het <b>British Journal of Clinical Pharmacology </b>te lezen. Je zult ook veel andere factoren vinden die, bewust of onbewust, onze houding ten opzichte van antibioticatherapie bepalen. En dit kan ertoe leiden dat je <b>je gedrag verandert</b>.