Ik ben de tel kwijtgeraakt van het aantal keren dat ik heb gezegd dat associatie geen oorzakelijk verband is en dat we op onze hoede moeten zijn voor onze neiging om aan te nemen dat de ‘statistische sterkte’ van het verband pleit voor oorzakelijk verband.
Deze keer wil ik je aandacht vestigen op wat het betekent als we het hebben over bijgeloof, d.w.z. de overtuiging (gebaseerd op gewoonte of persoonlijke ervaring) dat bepaalde handelingen of gedachten invloed kunnen hebben op het al dan niet plaatsvinden van een bepaalde gebeurtenis in de toekomst.
Er wordt gezegd dat de mens een rationeel dier is, dus bijgeloof zou niet eens moeten bestaan. Maar de paradox is dat de wetenschap dat ons bijgelovig gedrag geen enkele kans heeft om te beïnvloeden wat er gaat gebeuren, ons er niet van weerhoudt om het in de praktijk te blijven brengen. Wat op het eerste gezicht niet logisch lijkt, maar je zou wel eens van gedachten kunnen veranderen na het lezen van dit uitstekende artikel van twee Nieuw-Zeelanders in The Conversation.
