Als het gaat om geestelijke gezondheid is het hoog tijd om af te stappen van het strikte biomedische kader, dat zich alleen richt op het individu en de ziekte.
Geestelijke gezondheid moet niet gezien worden als de afwezigheid van een geestelijke ziekte. Geestelijke gezondheid (persoonlijk denk ik dat het waarschijnlijk beter zou zijn om deze term te vervangen door existentieel welzijn) is het resultaat van een breed scala aan omstandigheden die de toestand van onze samenlevingen weerspiegelen (onderwijs, werkgelegenheid, huisvesting, (on)gelijke kansen, stigmatisering, sektarisme, etc.) en de problemen die ons bezighouden (economie, justitie, sociale zekerheid, klimaat, vervuiling, milieu, etc.).
In zekere zin is dit alles een indirecte weerspiegeling van ons vermogen om gelukkig samen te leven.
Het opbouwen van eerlijkere en meer inclusieve samenlevingen zal helpen om de huidige geestelijke gezondheidsproblemen binnen de perken te houden en op termijn te verminderen en te voorkomen. Beleidsmakers hebben de macht, de mogelijkheid, het kader (de Europese Unie) en, hopelijk, de wil om samenlevingen te vormen waarin geestelijke gezondheid de boventoon voert en waarin elk individu toegang heeft tot de mogelijkheden of ondersteuning die het nodig heeft om een bevredigend leven te leiden.
Lees meer over het thema van dit jaar op de speciale website.
