Als je, zoals iedereen, denkt dat paracetamol <b>een centraal werkend pijnstillend middel </b>is, dan heb je het niet helemaal bij het rechte eind. Een team van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem heeft zojuist bij ratten aangetoond dat deze veelvoorgeschreven pijnstiller ook een <b>perifeer effect heeft</b>. In de <b>Proceedings of the National Academy of Sciences </b>melden de onderzoekers dat na toediening van paracetamol de actieve metaboliet AM404 wordt aangetroffen in het centrale zenuwstelsel, waar het receptoren verstoort die betrokken zijn bij de <b>interpretatie van nociceptieve prikkels</b>, maar dit is waarschijnlijk slechts het topje van de ijsberg. Ze <a href="https://www.pnas.org/doi/10.1073/pnas.2413811122" target="_blank" rel="noopener">ontdekten </a>dat deze metaboliet ook aanwezig was in de periferie, geproduceerd en vrijgegeven aan de uiteinden van sensorische zenuwen, waar het de <b>natriumkanalen </b>blokkeert <b>die specifiek betrokken zijn bij de overdracht van pijnsignalen</b>. Met andere woorden, deze perifere blokkade voorkomt dat signalen het ruggenmerg en de hersenen bereiken, waar ze worden waargenomen en geïdentificeerd als pijn, en er wordt beweerd dat dit directe perifere effect waarschijnlijk het meest bijdraagt aan het pijnstillende effect.