De English Longitudinal Study of Ageing (ELSA) houdt regelmatig prospectief onderzoek bij een representatieve steekproef van de Engelse bevolking. Uit de analyse van de gegevens van 5.520 deelnemers aan de zesde ronde van deze studie blijkt de mogelijk schadelijke rol van een vitamine D-tekort bij abdominale obesitas.
De proefpersonen die werden geselecteerd voor de analyse, gepubliceerd in Diabetes Obesity and Metabolism, waren allemaal 50 jaar of ouder, beschikten over de benodigde gegevens en waren gedurende 6 jaar gevolgd.
De onderzoekers hebben 6 groepen gevormd op basis van de aanwezigheid of afwezigheid van abdominale obesitas, beoordeeld aan de hand van de tailleomtrek (mannen > 102 cm; vrouwen > 88 cm), en of het serumgehalte aan 25-hydroxyvitamine D voldoende, onvoldoende of tekort was.
De tabel geeft het verhoogde risico op overlijden door alle oorzaken weer voor de verschillende groepen in vergelijking met de groep zonder abdominale obesitas en met een voldoende serumspiegel van 25-hydroxyvitamine D.
| Sterfterisico naar vitamine D-status en abdominale obesitas | |||
| Serumspiegel van 25-hydroxyvitamine D uitgedrukt in nmol/l | |||
| voldoende ≥ 50 | onvoldoende 30 tot 50 | tekort < 30 | |
| Abdominale obesitas – | Controlegroep | +91% | +81% |
| Abdominaal overgewicht + | +47% | +50% | +223% |
Deze resultaten wijzen er in het algemeen op dat, ongeacht of er sprake is van abdominale obesitas, het beter is om een voldoende gehalte aan 25-hydroxyvitamine D te hebben en dat personen die zowel abdominale obesitas als een tekort aan 25-hydroxyvitamine D hebben, het grootste risico lopen.
Aangezien een verband niet hetzelfde is als een oorzakelijk verband, concluderen de auteurs dat screening en vroegtijdige behandeling van deze twee aandoeningen kunnen helpen om dit risico te verminderen.
Alle details zijn te vinden in het artikel dat open access beschikbaar is.
