In de verre tijd van mijn studie was de geneeskunde nog een kunst doordrenkt van literatuur en humanisme. Sindsdien is het een steeds rigoureuze en ontmenselijkte wetenschap geworden. Tegenwoordig bestaat een groot deel van de werkzaamheden van artsen uit het toepassen van aanbevelingen, het volgen van richtlijnen, het naleven van regels voor goede praktijken en het zo nauw mogelijk volgen van referentiekaders, of deze nu afdwingbaar zijn of niet.
Vindt u mij te streng?
Denk dan eens aan de voorschriften van 10.000 stappen per dag, de richtlijnen van 5 keer 30 minuten lichaamsbeweging per week, de verplichting van 5 porties fruit en groenten, de x uur slaap per dag en, sinds kort, de regulering van het aantal uren dat men achter een scherm doorbrengt….
Nog steeds niet overtuigd?
Bedenk dan of word u ervan bewust dat cijfers ons beheersen, of het nu gaat om gewicht, BMI, bloeddruk, bloedsuikerspiegel, cholesterol, CRP, onze witte of rode bloedcellen… en dat beelden en waarden bijna altijd de klinische praktijk verdringen.
Dit alles heeft ongetwijfeld bijgedragen aan een hogere levensverwachting (daar is weer een getal!), maar heeft het ook bijgedragen aan meer welzijn en levensvreugde?
Traditie gebiedt dat wanneer twee mensen elkaar ontmoeten, ze elkaar vragen: “Hoe gaat het?“. Maar dat is puur uit beleefdheid.
Ik ben ongetwijfeld een oude (dat staat buiten kijf) knorrige man (dat mag u zelf beoordelen), maar ik krijg steeds meer de indruk dat het medisch consult dezelfde weg inslaat. Controleren of alles in orde is of ervoor zorgen dat het weer in orde komt, weegt tegenwoordig zwaarder dan de manier waarop “wat er mis is” het dagelijks leven van de patiënt verstoort.
En dat lijkt me voor iedereen zeer schadelijk.
Ik heb lang geaarzeld om deze constatering met u te delen. Wat mij heeft overtuigd, is de ontdekking dat ik lang niet de enige was die zich vragen stelde die ik geneigd was als existentieel te beschouwen (met andere woorden: futiel en zonder algemeen belang).
Ter ondersteuning van mijn uitspraken en overwegingen nodig ik u uit om het opiniestuk Healthcare’s moral emergency: reconnecting healthcare with its mission and purpose, verschenen in het British Medical Journal, en misschien nog wel meer de analyse die de website StudyFinds.com ervan heeft gemaakt.
Veel leesplezier en vruchtbare overwegingen.
