Elke dag brengt nieuwe lofuitingen en ontdekkingen over GLP-1-agonisten. Dat is logisch en vaak terecht gezien hun prestaties, maar soms moet er een kanttekening worden geplaatst, wat in dit geval betekent dat hun <b>beperkingen en nadelen </b>niet mogen worden verdoezeld. GLP-1-agonisten kunnen bogen op uitstekende resultaten op het vlak van gewicht en metabolisme op korte termijn, maar <b>op lange termijn</b>... Een team van de Mayo Clinic heeft de <b>resultaten na 10 jaar </b>vergeleken van personen met obesitas en diabetes type 2, waarvan 1.657 een bariatrische ingreep hadden ondergaan en 2.275 GLP-1-agonisten hadden gekregen. De <a href="https://doi.org/10.1038/s41591-025-03893-3">resultaten</a>, gepubliceerd in <b>Nature Medicine, </b>laten een totale mortaliteit zien van 9% in de groep die bariatrische chirurgie onderging, tegenover 12,4% in de groep die GLP-1-agonisten kreeg (aangepaste HR 0,68). Ook in het voordeel van bariatrische chirurgie was een lagere incidentie van ernstige cardiovasculaire voorvallen (0,65), nierbeschadiging (0,53) en retinopathie (0,46). Volgens de senior auteur van het artikel zijn langetermijnvoordelen moeilijker te behalen met GLP-1-agonisten, omdat <b>veel patiënten na verloop van tijd stoppen met het gebruik ervan</b>. Deze gedachte wordt ondersteund door de resultaten van een real-life studie, gepubliceerd in <b>JAMA Cardiology</b>, onder personen van 65 jaar en ouder die waren begonnen met een behandeling met semaglutide-injecties voor hun diabetes. Uit <a href="https://jamanetwork.com/journals/jamacardiology/fullarticle/2839152" target="_blank" rel="noopener">de analyse</a> blijkt dat na 12 maanden 59,5% van de Amerikaanse patiënten en 30,8% van de Japanse patiënten was gestopt (onderbreking ≥60 dagen)met een behandeling met een GLP-1-agonist en dat het percentage patiënten dat was overgestapt op een orale vorm of een andere GLP-1-agonist zeer bescheiden was (Amerikanen 2,8%, Japanners 10,1%). Deze resultaten suggereren dat de toedieningswijze waarschijnlijk niet de belangrijkste oorzaak is van de lage therapietrouw.