Een team van Japanse onderzoekers wijst naar twee bacteriën die normaal in de darm aanwezig zijn en die door hun gezamenlijke werking op de darmwand bijdragen aan de vorming van weinig gehydrateerde, compacte en dus moeilijk uit te scheiden ontlasting.In het kader van hun experimenten, waarover in Gut Microbes wordt gerapporteerd, hebben onderzoekers aangetoond dat het duo Akkermansia muciniphila en Bacteroides thetaiotaomicron samenwerken om de slijmlaag te beschadigen die het darmslijmvlies bekleedt en die juist tot taak heeft te zorgen voor een relatief zachte ontlasting en een regelmatige en harmonieuze voortgang naar het rectum.Is deze nieuwe informatie het vermelden waard?Zeer waarschijnlijk, aangezien de onderzoekers veronderstellen dat dit bijdraagt tot het verklaren van het falen van behandelingen die slechts symptomatisch zijn en mogelijk nieuwe wegen opent voor onderzoek naar etiologische behandelingen.In dit stadium tonen de onderzoekers aan dat de twee bacteriën volgens een welbepaalde volgorde werken. In een eerste fase verwijdert B. thetaiotaomicron op enzymatische wijze de sulfaatgroepen die bijdragen aan de cohesie van het mucine, waardoor A. muciniphila het kan aanvallen en verteren.Onderzoek bij muizen heeft deze volgorde bevestigd en aangetoond dat wanneer deze wordt verhinderd, er geen constipatie optreedt en de mucine niet wordt aangetast. De mogelijkheid om in te grijpen in het enzymatische proces dat de mucine verzwakt, wordt nu actief onderzocht.Maar misschien ligt de kern van het probleem wel ergens anders!Gaandeweg hebben de onderzoekers een verband met de ziekte van Parkinson aan het licht gebracht. Concreet hebben patiënten met de ziekte van Parkinson vaak een lange geschiedenis van chronische constipatie, die wordt toegeschreven aan een neurologische stoornis die zich enkele jaren vóór het trillen en de klassieke motorische symptomen van de ziekte manifesteert. Nu blijkt dat bij Parkinsonpatiënten hoge concentraties van de twee bovengenoemde bacteriën worden aangetroffen. Zou het kunnen dat we hier te maken hebben met biomarkers die al jaren vóór het klassieke neurologische begin van de ziekte aanwezig kunnen zijn? Zelfs als dat niet het geval is, kunnen we in ieder geval hopen dat we constipatie kunnen verlichten en patiënten kunnen helpen.Het artikel, dat vrij toegankelijk is, is misschien wat droog, maar het lezen van de samenvatting en/of het academische persbericht is al een uitstekende basis.