Het aanpassen van de behandeling om een doel te bereiken en te behouden (T2T voor Treat to Target) is een realiteit in veel pathologische domeinen (met name arteriële hypertensie, glaucoom, diabetes, reumatoïde artritis), maar wordt in andere domeinen nog steeds weinig toegepast. Is dit schadelijk voor de patiënten?Een voornamelijk Engels team heeft zich over deze vraag gebogen in verband met jicht, om na te gaan of het handhaven van een urinezuurgehalte in het bloed van < 6 mg/dl, naast een lagere incidentie van aanvallen, ook gepaard gaat met een betere cardiovasculaire prognose.Hiervoor gebruikten ze gegevens van een cohort van bijna 110.000 jicht patiënten, nieuwe gebruikers van urinezuurverlagende middelen (gemiddelde leeftijd 63 jaar, 22% vrouwen) die tot 5 jaar werden gevolgd, en verdeelden hen in twee groepen, naargelang ze al dan niet (27% respectievelijk 73%) een urinezuurgehalte in het bloed van < 6 mg/dl hadden bereikt in de eerste 12 maanden na het voorschrijven. De resultaten wijzen erop dat de proefpersonen die het doel hadden bereikt na 5 jaar een betere overlevingskans hadden en een lager risico op ernstige cardiovasculaire voorvallen. Een meer diepgaande analyse wijst uit dat het verband het sterkst is bij personen met een (zeer) hoog cardiovasculair risico en dat de resultaten het meest uitgesproken zijn bij personen die een urinezuurgehalte < 5 mg/dl hebben bereikt.Meer details en cijfermatige resultaten zijn te vinden in de samenvatting van JAMA Internal Medicine.